اینجا بناست همه آن چیزهایی را بنویسم که تا قبل از این نمی‌نوشتم. روزگاری رسیده که دیگر نوشتن داستان و فیلم نامه راضیم نمی‌کند. و دروغ چرا! ترجیح می‌دهم حرفهایم را برای اولین بار با نام واقعیم نگویم. تجربه‌ای که برایم هم تازه است و هم کمی پیچیده و ناراحت کننده:‌ باید خودم را راضی نگه دارم که شرایط، من را مجبور نکرده تا هویتم را کنار بگذارم. چون هوت من لزوما فقط نام یا چهره من نیست. امیدوارم بتوانم خودم را توجیح کنم  و بیشتر به همان قسمت “تازه”‌بودنش بپردازم.